براساس برچسب: همایش حضرت ابوطالب(ع)

استاد حکیم: مسلمانان مدیون شخصیت برجسته حضرت ابوطالب(ع) هستند/ شبهات درباره ابوطالب(ع) از چه دوره‌ای آغاز شد؟

استاد حکیم: مسلمانان مدیون شخصیت برجسته حضرت ابوطالب(ع) هستند/ شبهات درباره ابوطالب(ع) از چه دوره‌ای آغاز شد؟

Tuesday, 31 ارديبهشت 1398

همایش بین المللی حضـرت ابـوطالب(ع) ؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" به همت "مجمع جهانی اهل بيت(ع)" و با همکاری نهادهای علمی و فرهنگی همسو برگزار می شود.

"آستان مقدس حسینی"، "مؤسسه تحقیقات و نشر حضرت ابوطالب(ع)"، "مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی"، "پژوهشگاه علوم و فرهنگ دفتر تبلیغات اسلامی"، "مرکز آموزش زبان حوزه های علمیه"، "جامعة المصطفی(ص) العالمیة"، "جامعة الزهراء(س)"، دانشگاه بین المللی اهل بیت(ع)"، "مؤسسه فرهنگی میراث نبوت"، "پژوهشکده الذریة النبویة"، "مؤسسه فرهنگی مذهبی قاسم بن الحسن(ع)"، "مؤسسه فرهنگی هنری ابناءالرسول(ص)" و تعدادی از نهادهای دينی و فرهنگی ديگر، مشارکت کنندگان در برگزاری این کنفرانس بزرگ خواهند بود.

به همین مناسبت خبرنگار ابنا با استاد سید «منذر حکیم» رئیس پژوهشکده الذریة النبویة و مشاور معاون امور فرهنگی مجمع جهانی اهل بیت(ع) درباره ضرورت برگزاری همایش درباره حضرت ابوطالب(ع) و شبهاتی که در مورد ایشان مطرح می شود، گفتگو کرده است.

متن کامل این مصاحبه در پی می آید:

        

hakim.jpg



ابنا: ضرورت برگزاری همایش درباره شخصیت حضرت ابوطالب(ع) از دیدگاه حضرتعالی چیست؟

استاد حکیم: بسم الله الرحمن الرحیم. بحث اهمیت بزرگداشت حضرت ابوطالب علیه السلام ابعاد یا علل متعددی می تواند داشته باشد؛ هم از لحاظ تاریخی، هم از لحاظ اعتقادی و هم از لحاظ آینده پژوهی که معمولا قسمت آینده پژوهی مغفول واقع می شود.

ما اگر نگاه تاریخی به مباحث داشته باشیم در حقیقت یکی از فوائد توجه به تاریخ این است که تاریخ تجربیات انسان های گذشته را برای ما منعکس می کند. در نتیجه نقاط قوت و ضعف پیشینیان را برای ما نشان می دهد و انسانی که تاریخ نگر باشد انسان سطحی نگر به مسائل نخواهد بود. یعنی انسان اگر به عمق تاریخی مسئله توجه کند بهتر می تواند نحوه یا فرایند شکل گیری یک پدیده را به دست بیاورد و می تواند نسبت به آینده آن پیش بینی کند و این یک قاعده عام است.
بحث سنت ها و مطالعات تاریخی که قرآن روی آن سرمایه گذاری فراوان کرده برای این است که به ما توانمندی لازم را بدهد تا حاضر خودمان را خوب بشناسیم و آینده را خوب پیش‌بینی کنیم و متناسب با حاضر و آینده، موضع صحیح را در زندگی اتخاذ کرده و رفتار مطلوب داشته باشیم و این یک قاعده کلی دیگر است.

حال؛ تاریخ اسلام چگونه شکل گرفت؟ و اسلام چگونه موفق شد که در شرایط بسیار سخت بدون هیچگونه امکانات مادی و فقط با فداکاری ها و جانبازی هایی که انسان های اولیه معتقد به پیامبر(ص) و دین خدا و اسلام، توانستند در بدترین شرایط، اسلام را به منصه ظهور برسانند؟ و اسلام یک دین جهانی شود؟ و تمدن اسلامی یک تمدن بسیار بسیار قابل توجه شود؟ و سایر تمدن ها را تحت الشعاع قرار دهد؟  اینجاست که جایگاه و نقش ابوطالب علیه السلام در پیروزی و موفقیت پیامبر اسلام(ص) مشخص می شود. در حالی که قریش، پیامبر(ص) را به سوی کشتن، نابود کردن و سر به نیست کردن سوق داده و پیامبر را در تنگنا قرار می دادند به گونه ای که سر جان پیامبر(ص) خواستند با ابوطالب معامله کنند، که تو فرزند ما را به فرزندی بپذیر و محمد را به ما بده. چون این محمد دین ما را به باد انتقاد گرفته و ما این را تحمل نمی کنیم. یک فرزند می دهیم و فرزندی از تو می گیریم. در اینجا ابوطالب جانانه ایستاد و این دیدگاه بسیار ظالمانه را روشن کرد که من فرزند خود را به شما بدهم تا سربه نیست کنید و فرزند شما را بپرورانم. این چه پیشنهاد ظالمانه ای است؟! اینجا عظمت پیامبر(ص) مشخص می شود. ابوطالب به پیامبر(ص) گفت که اینها چنین پیشنهادی کردند، موضع تو چیست؟ پیامبر فرمود: «يا عم و الله لو وضعوا الشمس في يميني و القمر في يساري على أن أترك هذا الأمر ما تركته أو أموت دونه.»(سیره ابن اسحاق) به خدا قسم از دین خدا سرباز نمی زنم و خودم را در راه این دین فدا می کنم. وقتی ابوطالب دید که تصمیم پیامبر(ص) جدی است و درجه فداکاری پیامبر(ص) را دید که در چه حد و در چه سطحی است، ابوطالب هم گفت: برو که من پشبیبان تو هستم. زمانی که صاحب رسالت تا لحظه آخر، خود را فدای این دین می کند خود ابوطالب هم سینه سپر کرد و در حمایت پیامبر(ص) مردانه ایستاد.

داشتن چنین پشتوانه ای از طرف ابوطالب برای پیامبر(ص) نشان دهنده یکی از دلایل موفقیت پیامبر اسلام است. پس ما مسلمانان و بلکه انسان ها که اسلام به آن ها خدمت فراوانی می کند مدیون این شخصیت برجسته هستیم. همچنین مواضع و جایگاهی که ابوطالب(ع) برای حمایت از دین خدا و شخص پیامبر(ص) داشت. او هم شخص پیامبر(ص) را حفظ کرد و هم از دین پیامبر(ص) حراست کرد. وقتی که در شعب ابی‌طالب همیشه احتمال شبیخون زدن و قتل پیامبر(ص) مطرح بود، ابوطالب(ع)، علی(ع) فرزند خود را فدایی پیامبر قرار می داد و طبق برخی نقل ها به دستور ابوطالب(ع) در وقت خواب، چندین بار و چندین موضع پیامبر(ص) را جابجا می کردند که اگر مشرکین قریش جای خواب اول را رصد کرده باشند و برای پیامبر(ص) برنامه شبیخون داشته باشند با این انتقال به جایی و خواباندن علی به جای پیامبر(ص) خطر دفع شود. لیلة المبیت اولین و آخرین شب نبود که علی به جای پیامبر خوابید بلکه در طول مدت حصار شعب ابی‌طالب، علی(ع) به دستور ابوطالب، فداکار و جانباز در راه پیامبر بود. ابوطالب خود و جگرگوشه اش را برای حمایت از پیامبر فدا می کرد.

این یک بُعد از فضائل ابوطالب(ع) است که به دلائل مسائل سیاسی بعد از رحلت خاتم پیامبران(ص) و بحث ولایتعهدی حضرت علی(ع) و برای ضربه زدن به امیر المومنین(ع) کسانی در تاریخ اسلام دست انداختند و تاریخ را تحریف کردند و نکته بسیار روشن در سیره ابوطالب(ع) را سعی کردند مخفی کنند تا صدمه ای به امیرالمومنین(ع) وارد کنند از لحاظ اینکه پدر او و این شخصیت درخشان اسلام را تاریک کنند و ایمان این خادم اسلام و شخصیت برجسته را زیر سوال بردند. به تعبیر برخی از محققین اینها خود پیامبر(ص) را با این کار زیر سوال می برند، یعنی به طور غیر مستقیم برای خدشه وارد کردن به شخصیت خاتم پیامبران(ص) عموی او را که مهمترین سند او بود اینچنین با او برخورد کردند اما با ابولهب کافر هیچ کاری ندارند و ابولهبی که در قرآن عداوت  و دشمنی او با اسلام خیلی روشن مطرح بود، اصلا کاری با وی ندارند و کسی که آمد و خود را فدای پیامبر و دین پیامبر قرار داد او را متهم می کنند در حالی که رسالت پیامبر اعلام شده بود! این امکان پذیر نیست شخصی که معتقد به پیامبر ورسالت او نباشد تا آخرین قطره خون، خود را فدای این دین و این رسول کند.

ابنا: مقام و جایگاه حضرت ابوطالب در آیات و روایات چیست؟

استاد حکیم: اگر از لحاظ تاریخی شخصیت ابوطالب و نقش او را فهمیدیم در آیات و روایاتی که از پیامبر(ص) یا از امیرالمومنین(ع) راجع به حضرت آمده آنها را بهتر می فهمیم و در حقیقت شأن و اسباب نزول این روایات و آیاتی که تحریف کرده اند را خواهیم فهمید.

از دیدگاه برخی محققین، همین روایات تحریف شده خیلی از فضائل ابوطالب(ع) را به ما نشان می دهد. امام خمینی(ره) بیانی دارند که وقتی می بینید آمریکا درباره یکی از طرح های شما موضع منفی می گیرد باید بفهمید که این طرح به نفع شماست. ما وقتی  روایات جعلی را مطالعه می کنیم از روایات جعلی می فهمیم که چه چیزی برای دشمنان اسلام ناگوار بوده که دست به تحریف یا جعل در آن موضوع زدند. در اینجا هم از شأن نزول هایی که برای نفی یا انکار ایمان ابوطالب آورده اند، می فهمیم که برای دشمنان اسلام ایمان و جایگاه و شخصیت ابوطالب چقدر مهم بوده است. هم برای خود پیامبر و هم برای اوصیای پیامبر که امامان معصوم همه از نسل ابوطالب(ع) هستند. چون از نسل علی بن ابی طالب هستند. در نتیجه ما به عظمت و اهمیت و جایگاه ابوطالب(ع) بیشتر پی می بریم. از همین عملکرد تحریف گران تاریخ در اسباب و شأن نزول هایی که دستکاری کردند، در روایاتی که به پیامبر نسبت می دهند و در آن روایات سعی می کنند نسبت به ابوطالب خرده بگیرند، در حالی که افرادی داشتیم و داریم که با اینکه اسلام ظاهری آوردند و همیشه منافقانه ضد اسلام عمل کردند اصلا نسبت به شخصیت این ها در تاریخ نمی بینیم که مورخین دست زده باشند و مورخینی که در دروان اموی و عباسی دست به تألیف کتب تاریخی زدند، نسبت به این شخصیت ها حساسیت نشان دهند. این نشان می دهد در یک دولت دست نشانده قریش و با یک مسیر انحرافی کتابی در تاریخ نوشته می شود و این کتاب و نویسنده ناگزیر است که خط حاکم را رعایت کند؛ در این شرائط باید مثل طبری را ببینیم چه کردند و نمی شود این ها را منهای جو حاکم بر تألیف این کتاب ها ارزیابی کنیم. حتی برخی از مؤلفین زرنگ بودند و در لابلای روایات و اخبار جعلی مختلف، حقائق را روایت می‌کردند تا اینها گم نشود و نوعی تقیه را در پیش می گرفتند. یعنی بیان حقائق در ضمن بیان اکاذیب؛ و یک محقق فرهیخته و فهمیده می تواند از اینها حقایق را کشف و برجسته کند و به اکاذیبی که در آن تعبیه شده، پاسخ دهد.

ابنا: شبهه عدم ایمان حضرت ابوطالب(ع) از چه دورانی آغاز شد؟

استاد حکیم: این اتهام از زمانی آغاز شد که مورخین مسلمان دست به تدوین تاریخ زدند. از معاویه نقل می کنند، در یک کتاب تاریخی که نام مهاجرین و انصار را دید، ناراحت شد. چون انصار هوای معاویه را نداشتند. معاویه گفت: کتابی که ذکر انصار در آن قید شده، نباید باشد. یعنی حاکم می آید و به مورخ خط می دهد که تو چگونه باید عمل کنی. در خط سیاست های حاکم و سیاست بنی امیه، نفی بنی هاشم بود و برای نفی بنی هاشم شخصیت های الگوی بنی هاشم را باید مورد طعنه قرار می دادند. لذا می شود گفت که در دوران حاکمیت بنی امیه و بنی عباس این اتهام آغاز شد و بنی عباس هم تا حدودی در خط بنی امیه حرکت می کردند؛ البته با اختلاف جزئی بین این دو. لذا در دوران بنی امیه و بنی عباس کتاب های تاریخی تدوین شد و اتهام عدم ایمان حضرت ابوطالب را رواج دادند. لذا باید محقق فرهیخته ای بیاید و از درون این کتاب ها حقائق را دربیاورد و با قرائن و استدلال بررسی کند و نشان دهد که این مورخ انحراف نداشته و آدم سالمی بوده اما ناگزیر بوده که در شرایط تقیه به گونه ای عمل کند که روایات جعلی را در کنار روایات صحیح بیاورد برای اینکه در نظر خط حاکم، عذری داشته باشد تا کتابش از بین نرود و اگر مورد حمایت قرار نمی گیرد لااقل کتابش تضییع نشود.

ابنا: آیا همه مورخین و علمای اهل سنت در اینکه حضرت ابوطالب ایمان نداشته است، متفق القول هستند؟

استاد حکیم: نه اینگونه نیست. کتاب هایی داریم که برخی مورخین اهل سنت عدم ایمان ابوطالب و اینکه او به شهادتین تلفظ نکرده، را قبول ندارند و ادله و شواهد فراوانی از خود لامیه و غیر لامیه می آورند. علاوه بر این، رفتار ابوطالب به گونه ای بوده که وی را به عنوان حامی پیامبر(ع) و یکی از صحابه معرفی می کند. پس ما نباید به چند منبعی که خدشه وارد می کند، اعتنا کنیم.

بحث مهمتر از این ها این است که روش استفاده از این متون تاریخی موجود را باید تحلیل کنیم. ما در اینجا باید بدانیم که کتاب های مورخین در چه برهه تاریخی و در دوران چه حاکمیت هایی نوشته شده اند. همچنین عواملی که باعث ایجاد اختلاف عمیق میان مسلمین درباره خلافت پیامبر اکرم(ص) شد و یک مسیر انحرافی در خط حاکمیت ایجاد کرد را باید بررسی کنیم و با توجه به اینها، ما باید کتاب های تاریخ را تحلیل کنیم، آن وقت خواهیم دید که به طور طبیعی بسیاری از حقائق را خیلی ها به طور آشکار نمی توانستند بگویند. حتی امیرالمومنین(ع) در برهه ای از دوران حضور خود در جامعه اسلامی اصلاً به این انحراف اشاره نمی کند. در حالی که ایشان در دوران اقتدار خطبه شقشقیه و بحث انحراف خلافت را که از مسیر اصلی پیامبر اسلام شروع شد و خلفا چه عملکردی داشتند را مطرح می کند و ایشان به خلافت مطلوب اسلام می پردازد و این را برای تاریخ نگه می دارد. همان طوری که برای حادثه جریان غدیر امیرالمومنین(ع) استشهاد می کنند و صحابه را به شهادت می طلبند تا اصل این بحث و حادثه تثبیت شود. این نقطه آغازین انحراف بوده و پیامدهایی دارد و دیگرانی که این را می خوانند بیایند و با توجه به این، کتاب های تاریخی را مورد مطالعه قرار دهند. یعنی در روش بررسی کتاب های تاریخی هم باید تجدیدنظر داشته باشیم.

ابنا: آیا اگر حضرت ابوطالب(ع) پدر یکی دیگر از صحابه مثل سلمان یا ابوذر بود آیا این شبهات در مورد او مطرح می شد؟

استاد حکیم: درباره حمایت از پیامبر(ص)، حضرت ابوطالب(ع) عموی ایشان موثر و تاثیرگذار بود؛ لذا طعنه های کسانی که از پیامبر(ص) دل‌چرکین بودند، به زنان یا فرزندان یا پدر یا جد و یا عموی پیامبر(ص)، به نوعی به پیامبر(ص) بر می گردد و یک نوع دشنام دادن به پیامبر(ص) خواهد بود.

یکی هم بحث وصایت و ولایت امیرالمومنین(ع) است و دشمنان هر نوع خدشه وارد کردن به امیرالمومنین(ع) را به عنوان پیروزی تلقی می کردند و این عامل تشدید کننده دیگری برای اهتمام به وارونه جلوه دادن شخصیت ابوطالب(ع) بود.

ابنا: به فرض محال اگر قبول کنیم که حضرت ابوطالب(ع) بدون ایمان از دنیا رفته است، چه ضربه ای به اعتقاد ما درباره جایگاه حضرت علی(ع) می زند؟

استاد حکیم: این را برای یک انسان معمولی که مطرح کنیم اشکال ندارد؛ « یخرج الخبیث من الطیب و یخرج الطیب من الخبیث». اما برای موحدی که در یک مرکز و خانه توحیدی بزرگ شده، درست نیست. خانواده پیامبر(ص) و امیرالمومنین(ع) بر حنیفیت بودند. در یک خانواده موحد، شرک و بت پرستی وجود نداشت و هیچ بتی در هیچ کجای تاریخ برای ابوطالب ننوشته اند که در برابرش کرنش کرده باشد. اینکه بیاییم چنین تهمتی وارد کنیم فقط برای تنقیص شخصیت امیرالمومنین(ع) است که پدر تو چنین بود؛ در حالی که ابوسفیان و خیلی از آدم هایی که از ترس اسلام آوردند مسلمان اند اما پدر تو که نزدیک ترین بوده، حامی پیامبر(ص) بوده اسلام نیاورده است. این می تواند برای شخص حضرت علی(ع) تنقیص باشد. هرچند ما معیار «إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّـهِ أَتْقَاكُمْ» را داریم ولی آن که می خواهد چشم بندی کند، بر شخصیت برجسته ای مثل ابوطالب(ع) ایراد وارد کند، سعی می کند از هر راه وارد شود. «الغریق یتشبث بکل حشیش» حتی چیزی که دلالت دار نباشد می خواهند دلالت دار کنند. به خانه، کاشانه، فامیل، فرزند و هر جایی که بتوانند لطمه وارد کنند ورود پیدا می کنند. این حدیث است یا کلمه مشهور که فضائل امام علی(ع) را دشمنانش به خاطر دشمنی مخفی کردند و دوستانش هم برای تقیه یا به خاطر خوف از جان‌شان فضایل ایشان را مخفی کردند. این قدر فضائل حضرت علی(ع) برملا شد که «ما ملأ الخافقین». این چنین شخصیتی را برای اینکه زیر سوال ببرند، کافی است به هر چیزی که بتواند بوی طعنه بدهد، بوی اشکال داشته باشد و لو اشکال جدی نباشد، متوسل می شوند تا از لحاظ روانی روی افراد تأثیرگذار باشد. دشمنان آدم های روانشناس و روانکاوی بودند که در طول تاریخ این همه بازی در اسناد تاریخی ما انجام دادند.

ابنا: بهترین کتابی که محقق بتواند برای پژوهش درباره حضرت ابوطالب(ع) از آن استفاده کند چیست؟

استاد حکیم: این بحث دیگری می طلبد و در فرصتی دیگر کتاب هایی عربی و فارسی و دفاع ها را باید دید. مطالعه درباره ایمان و شخصیت ابوطالب و نقش او که زندگی فراگیر و مفصلی بتواند از این شخصیت داشته باشد بسیار ضروری و لازم است و باید در کتاب های تاریخی و ادبیات ما تحقیق گردد. چون ایشان یک شخصیت چند بُعدی بوده است. مدیریت داشت، ادیب بود. وی بُعد اجتماعی، بُعد سیاسی و بُعد رسالتی هم دارد و همه اینها باید بررسی شود.

هنوز فهرست و کتاب نامه کتاب ها و مقالات درباره ابوطالب را استحضار ندارم که برای چه سن و چه قشری، چه کتابی بهتر است. امیدوارم موسوعه ای که در همایش رونمایی خواهد شد، موسوعه خوب و جامعی برای محققین باشد و منشأ تولید آثار جدید فراهم شود.

ابنا: از دیدگاه حضرتعالی برای ترویج شناخت حضرت ابوطالب(ع) در بین جوانان و نوجوانان چه کارهایی می توانیم انجام دهیم؟

استاد حکیم: نگارش کتاب و مقاله، درخواست مقاله نویسی، برگزاری مسابقات، نوشتن فیلمنامه، تهیه فیلم های کوتاه و تراکت های تبلیغاتی گوناگون که کلمات ابوطالب در آن باشد، راهکارهای مناسبی برای ترویج شخصیت و جایگاه ابوطالب(ع) است. همچنین نشر یا حفظ شعر ابوطالب برای تقویت ادبیات و زبان عربی طلاب، غیر طلاب و افرادی که می خواهند در عرصه تبلیغ کار کنند می تواند بسیار مفید باشد و می شود سرمایه گذاری کرد.

ابنا: نقش مؤسسه شما یعنی "پژوهشکده الذریة النبویة" در همایش حضرت ابوطالب(ع) چیست؟

استاد حکیم: چند کار در رابطه با همایش حضرت ابوطالب(ع) در نظر است که انجام بگیرد و پژوهشکده الذریة النبویة به لحاظ وظیفه ای که در نظر گرفته، ذریه حضرت ابوطالب را بررسی می کند. در حقیقت این مرد بزرگ اسلام، هم خود و هم ذریه اش را وقف اسلام و جهان اسلام کرد و ما می خواهیم این را نشان دهیم. لذا می بینیم امامت در ذریه حضرت ابوطالب(ع) و ذریه بلافصل ایشان تا حال حاضر ایفای نقش می کند.

بزرگانی که در جهان اسلام تأثیرگذار بودند جریان بسیار قابل توجهی را به وجود آوردند و همان طور که در سوره کوثر آمده است سادات به عنوان خیر کثیرِ مستمر و پیوسته مثل چشمه جوشانی است که اسلام و جهان اسلام را مدد می رساند و این را ما می خواهیم  با مقاله، کتاب و رونمایی برخی کتاب هایی که در این باره نوشته شده نشان دهیم. یکی از کتاب ها، کتاب جناب علامه سید «مهدی رجایی» می باشد که متخصص این فن است. پیشنهاد رونمایی کتاب ایشان که یازده جلد است را در بخش نسب مطرح نمودیم. البته کارهای دیگر مثل ویرایش، ترجمه و رصد مقالاتی که در این زمینه می تواند مفید باشد را انجام می دهیم تا بُعد دیگری از ابعاد مغفول شخصیت ابوطالب(ع) را مورد توجه قرار دهیم.

ابنا: با تشکر از فرصتی که در اختیار ما قرار دادید.

نقش حضرت ابوطالب علیه السلام در گسترش دین اسلام

نقش حضرت ابوطالب علیه السلام در گسترش دین اسلام

Tuesday, 24 ارديبهشت 1398

سال دهم بعثت را از آن جهت «عام‌الحزن» نامیده‌اند که در گیر و دار فشارهای مشرکان مکه بر پیامبر(ص) و مؤمنان به پیام الهی او، دو حامی عزیز رسول خدا، رحلت کردند؛ خدیجه(س) همسر ایشان و ابوطالب(ع) عموی پیامبر و بزرگ بنی‌هاشم که درگذشت او به روایت شیخ مفید در هفتم ماه رمضان واقع شده است. ابوطالب، مؤمن قریش و محافظ پیامبر در مقابل توطئه‌های مشرکان بود که پس از رحلت پدرش عبدالمطلب، متولی اداره امور بیت‌الله شد و در فقدان پدر و مادر حضرت محمد(ص)، به ‌همراه همسر خود فاطمه بنت ‌اسد، فرزند عبدالله را عزیزتر از جانش داشتند.

در گفت‌وگو با حجت‌الاسلام «عباس جعفری فراهانی»، دبیر گروه مطالعات بنیادی و دبیر شورای کتاب مجمع جهانی اهل بیت(ع) از ابعاد مختلف این شخصیت والا گفتیم و شنیدیم که بخشی از آن را در زیر می‌خوانید. وی همچنین دبیر شورای علمی «همایش بین‌المللی حضرت ابوطالب(ع)؛ حامی پیامبر اعظم(ص)» نیز هست که قرار است اسفند 1398 برگزار شود.

ابوطالب در گسترش اسلام نقش زیادی داشت

حجت‌الاسلام عباس جعفری فراهانی با اشاره به نقش اثرگذار ابوطالب(ع) بر زندگی پیامبر(ص) و رسالت او می‌گوید: وقتی به سرگذشت و تاریخ زندگی پیامبر(ص) نگاهی می‌اندازیم و عوامل رشد و گسترش اسلام را بررسی می‌کنیم در می‌یابیم عوامل زیادی در این راه دخیل بوده‌اند که از مهم‌ترین آن‌ها عوامل انسانی است. حضرت ابوطالب(ع) به‌ عنوان عموی پیامبر(ص) که از قبیله قریش و بنی‌هاشم است، 42 سال با پیامبر(ص) زندگی و نقش‌های فراوانی ایفا کرده است؛ به حدی که اگر چنین شخصیتی وجود نداشت حتماً گسترش اسلام آن‌گونه که رخ داد، صورت نمی‌گرفت.

او اضافه می‌کند: شخصیت حضرت ابوطالب(ع) که خداپرست و دارای آیین حنیف بود، در زندگی پیامبر(ص) اثر زیادی داشت. در تاریخ اسلام، بین آثار محدثان، مورخان و علمای دین آمده است که آبای پیامبر(ص) همه موحد بودند و به اتفاق، تمام علمای شیعه نیز به آن معتقد هستند. در بررسی‌ها مشخص می‌شود همه از جهت نسب و شجره به حضرت ابراهیم و اسماعیل علیهماالسلام می‌رسند؛ بنابراین جناب ابوطالب شخصیتی موحد و خداپرست بود که در حفظ اسلام تأثیر زیادی داشت. وقتی پیامبر اکرم(ص) در سن 40 سالگی از سوی خداوند، اسلام را معرفی کرد، از جمله افرادی که در بین بنی هاشم او را حمایت کردند حضرت ابوطالب(ع) بود.

ابوطالب حافظ هسته مرکزی اسلام بود

دبیر شورای علمی همایش حضرت ابوطالب(ع) درباره کودکی ایشان می‌گوید: ما می‌دانیم که جناب عبدالله پیش از تولد پیامبر(ص) درگذشت؛ ایشان در 6 سالگی نیز مادرش را از دست داد و تا هشت سالگی سرپرستی او با جدش عبدالمطلب بود. عبدالمطلب پیش از مرگ به دلیل لیاقت و شایستگی ابوطالب، وصیت کرد که سرپرستی کودک یتیم با او باشد؛ او هم در این راه با وجود تمام مشکلات، هیچ کوتاهی نکرد. هنگامی که پیامبر اسلام(ص) به 27 سالگی رسید و باید تشکیل خانواده می‌داد، ابوطالب کمک کرد تا با بانوی صالح و شایسته‌ای به نام خدیجه بنت خویلد(س) که از زنان پاکدامن قریش بود و امکانات و ثروت بسیار در اختیار داشت، ازدواج کند. این تصمیم نشان از آینده‌نگری و دوراندیشی ابوطالب(ع) درباره پیامبر(ص) و انجام مأموریت او دارد.

جعفری فراهانی یادآور می‌شود: پس از ظهور اسلام نیز ابوطالب(ع) اجازه نمی‌داد رسول خدا(ص) و مسلمانان مورد اذیت و آزار قرار بگیرند و به شکل پنهانی و مدبرانه‌ای که مشرکان با او برخورد جدی نکنند، از آن‌ها حمایت می‌کرد. ابوطالب نزدیک سه سال همراه با حدود 80 نفر دیگر از مسلمانان شرایط سخت تحریم و زندگی در شعب‌ابی‌طالب را تحمل کرد و با مدیریت او سبب شد تا اسلام حفظ شود.

دشمنی با علی(ع)، سبب بی‌ایمان خواندن ابوطالب(ع)

او با بیان شبهات مطرح شده در خصوص ایمان ابوطالب(ع) نیز می‌گوید: شیعیان و پیروان اهل بیت(ع) بنا بر اجماع علما از دوره شیخ کلینی، شیخ صدوق و شیخ مفید به بعد در تمام کتاب‌ها، نوشته‌ها و احادیث نقل کرده‌اند که ابوطالب مسلمان بوده و حتی ایمان او نقش بسیار مهمی در حفظ اسلام داشته است؛ اما در مقابل اعتقاد به ایمان ابوطالب، عده‌ای از اهل ‌سنت و فرقه‌های مخالف شیعه و اهل بیت(ع) مانند خوارج، اشاعره، سلفیه و وهابیت جبهه‌گیری کرده و ایشان را با عنوان کافر یا غیر مسلمان متهم کرده‌اند.

از علت‌های اصلی غیر مؤمن نامیدن او، دشمنی و کینه‌ای است که نسبت به امام علی(ع) داشته و دارند. جایگاه و شخصیت علی(ع) موجب دشمنی‌های زیادی از سوی مخالفان و از جمله بنی‌امیه شد. می‌دانیم که پس از انحراف در سقیفه بنی‌ساعده، بیش از 100 سال تاریخ و حاکمیت اسلام دست طایفه خبیث بنی‌امیه بود. پس از کشته شدن خلیفه سوم، معاویه در شام قدرت گرفت و با دشمنی‌ها و لجاجت‌هایی که کرد سبب اختلاف و دودستگی بین مسلمانان شد؛ در طول این مدت با شکل‌های مختلف و با مقاصد شوم دشمنی خود را با امام علی(ع) و آبا و اجداد ایشان نشان داد که از آن جمله تبلیغ کفر و ایمان نداشتن ابوطالب(ع) بود.

ایمان ابوطالب(ع) همچون ایمان اصحاب کهف

دبیر گروه مطالعات بنیادی مجمع جهانی اهل بیت(ع) در ادامه درباره علت‌های کتمان ایمان ایشان توضیح می‌دهد: کتمان ایمان یا تقیه یکی از اعتقادات مذهب حقه شیعه است. چنان که نقل شده است اگر مسلمانی بین جمعیت کفار قرار گرفت و احساس کرد کفار هر که نشانی از مسلمانی دارد از بین می‌برند یا آزار می‌دهند، آن مؤمن باید تقیه کرده و ایمان خود را کتمان کند.

حضرت ابوطالب(ع) نیز در شرایط خاصی قرار گرفته بود؛ در محیط شرک‌آلود و جاهلی مکه تعداد اندکی که آیین حنیف داشتند، توان ابراز وجود نداشتند. پس از ظهور اسلام هم اگر ابوطالب از پیامبر(ص) صریحاً حمایت می‌کرد نمی‌توانست بین کفار و سران مکه، پیامبر(ص) و مسلمانان را حفظ کند. به همین دلیل او مأمور به کتمان ایمان بود تا بتواند در جلسات کفار شرکت کرده و برای به نتیجه نرسیدن نقشه‌های آن‌ها تلاش کند.

امام صادق(ع) در روایتی فرموده‌اند: «همانا مَثَل ابوطالب، مانند اصحاب کهف است که ایمان خود را پنهان کردند و شرک را آشکار ساختند؛ از این رو، خداوند، دو بار به آنان اجر داده است».

رییس جامعة الزهراء(س): حضرت ابوطالب(ع) الگوی اخوت و تقریب جهان اسلام است

رییس جامعة الزهراء(س): حضرت ابوطالب(ع) الگوی اخوت و تقریب جهان اسلام است

جمعی از اعضای شورای علمی "همایش حضرت ابوطالب(ع)؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" با حجت الاسلام والمسلمین «سید محمود مدنی بجستانی» رییس جامعة الزهراء(س) دیدار و گفتگو کردند.

این دیدار روز شنبه 31 فروردین 1398 با حضور حجج اسلام آقایان دکتر «ایمانی مقدم»، دکتر «مطهری»، دکتر «زارع محقق خورمیزی» و آقای «جعفری فراهانی» برگزار شد.

در ابتدای این جلسه معاون امور فرهنگی مجمع جهانی اهل بیت(ع)، با تبریک اعیاد شعبانیه، به معرفی "همایش بین المللی حضرت ابوطالب(ره)؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" پرداخت و اهداف، کمیته علمی، محورهای علمی و کمیسیون های آن را معرفی کرد.

حجت الاسلام والمسلمین دکتر علیرضا ایمانی مقدم، با اشاره به چهار کمیسیون "تاریخ و سیره"، "کلام و عقائد"، "شعر و ادب" و "مصنّفات و مصنّفین"، گزارشی از بررسی کتاب های پیشنهادی، فراخوان مقالات، برگزاری جلسات و راه اندازی سایت ویژه همایش ارائه داد.

 

10102baa6b3e4c7ac114d2591183499e_822.jpg


وی گزارشی از دیدارهای شورای علمی و دست اندرکاران همایش با مراجع عظام حضرات آیات صافی گلپایگانی، مکارم شیرازی، نوری همدانی، علوی گرگانی و آقایان آیت الله اراکی و حجت الاسلام والمسلمین شهرستانی ارائه و نظرات مثبت آنان را بازگو نمود.

در ادامه حجت الاسلام «عباس جعفری فراهانی» مسؤول دبیرخانه همایش، فعالیت های انجام شده و در دست اقدام این دبیرخانه را شرح داد و از همکاری های سازمان های مختلف ــ از جمله جامعة الزهراء(سلام الله علیها)، جامعة المصطفی(ص) العالمیة و ... ــ با همایش، گزارشی ارائه نمود.

وی گفت: پایان نامه ها و مقالاتی برای همایش ارسال گردیده و در دست بررسی است؛ اما از آنجایی که تا پایان مهر 1398 برای دریافت مقالات فرصت وجود دارد، منتظر مقالات بیشتری از پژوهشگران هستیم.

جعفری فراهانی ادامه داد: آثار و کتاب هایی را هم در دست بررسی برای چاپ داریم که تعداد آنها تاکنون بالغ بر 20 عنوان می باشد. همینطور نشست هایی هم در شهرهای مختلف مانند مشهد مقدس و برخی شهرها و مناطق دیگر پیش بینی کرده ایم که برگزار خواهند شد. همچنین نشستی هم با همکاری خانم دکتر حقانی و خانم صالحی در جامعة الزهراء(س) برگزار شد.

در ادامه، معاون پژوهش جامعة الزهراء (سلام الله علیها) ضمن تبریک اعیاد و تشکر از مسئولان مجمع که جامعة الزهراء(س) را در برگزاری این همایش مشارکت داده اند، گزارشی از فعالیت های پژوهشگاه جامعة الزهراء(س) در زمینه فراخوان علمی همایش بیان کرد.

سرکار خانم دکتر «ریحانه حقانی» همچنین به برگزاری پیش نشست موضوع یابی با حضور برخی از اعضای کمیته علمی همایش، تشکیل کارگاه موضوع شناسی برای نگارش مقالات و سلسله جلسات مهارت افزایی مقاله نویسی و ایجاد کارگروه های تاریخ و کلام و هدایت نگارش مقالات به سمت همایش پرداخت.

 

fdedde94b72e56d1eca324fee31fa28a_875.jpg


سپس رییس جامعة الزهراء(سلام الله علیها) با اشاره به اهمیت شخصیت و تلاش های حضرت ابوطالب(ع) در دفاع از رسول مکرم(ص)، از اقدامات انجام شده مجمع جهانی اهل بیت(ع) و همکاری و مشارکت مراکز دیگر تشکر کرد.

حجت الاسلام والمسلمین مدنی بجستانی همچنین حضرت ابوطالب(ع) را "الگوی اخوت و تقریب جهان اسلام" معرفی کرد و با تأکید بر برای جذب بیشتر مخاطبین گفت: به دلیل بین المللی بودن این همایش، می بایست با امور بین الملل نهادها رایزنی انجام شده و از پژوهشگران فراتر از مرزها بهره گرفته شود.

وی که سالها به عنوان نماینده ولی فقیه در کشور امارات فعالیت می کرد، درباره حمایت از چاپ یک کتاب مهم از نویسنده ای مصری درباره ایمان حضرت ابوطالب(ع) هم خاطره ای تعریف کرد و گفت: پس از انتشار آن کتاب، یک نسخه هم خدمت مقام معظم رهبری(دام ظله) فرستادم که مورد توجه و تشویق ایشان قرار گرفت.

مدنی بجستانی همچنین به صدور حکم اعدام شیخ «عبدالله خُنیزی قطیفی» که کتاب "ابوطالب(ع) مؤمن قریش" را تألیف کرده است نیز اشاره و پیشنهاد کرد: مناسب است تجدید چاپ آن کتاب در دستور کار همایش حضرت ابوطالب(ع) قرار گیرد و در صورت امکان از نویسنده هم برای شرکت در همایش دعوت گردد.

وی داستان تشرف یکی از علمای خراسان جنوبی به محضر امام حسن عسکری(ع) و امام عصر(عج) و توصیه و سفارش آن بزرگواران به سفر حج و توسل به جناب ابوطالب(ع) و نجات از مرض بیماری سرطان را نیز برای حاضران نقل کرد.

رییس جامعة الزهراء(سلام الله علیها) در پایان این دیدار به معاونت پژوهش این حوزه علمیه عریق توصیه کرد که حتماً از طلاب خواهر بخش بین الملل و بقیه دانش پژوهان مرتبط با جامعة الزهراء(س) برای همکاری علمی با همایش دعوت کنند.

 

شایان ذكر است "همایش بین المللی حضـرت ابـوطالب(ع) ؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" به همت "مجمع جهانی اهل بيت(ع)" و با همکاری "آستان مقدس حسینی"، "مؤسسه تحقیقات و نشر حضرت ابوطالب(ع)"، "مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی"، "پژوهشگاه علوم و فرهنگ دفتر تبلیغات اسلامی"، "جامعة المصطفی(ص) العالمیة"، "مرکز آموزش زبان حوزه های علمیه"، "دانشگاه بین المللی اهل بیت(ع)"، "مؤسسه فرهنگی میراث نبوت"، "جامعة الزهراء(س)"، "پژوهشکده الذریة النبویة"، "مؤسسه فرهنگی مذهبی قاسم بن الحسن(ع)"، "مؤسسه فرهنگی هنری ابناء الرسول(ص)" و تعدادی از نهادهای دينی و فرهنگی ديگر برگزار خواهد شد.

"کنگره سراسری شعر حضرت ابوطالب(ع)" نیز از برنامه های جانبی این همایش خواهد بود.

جعفری فراهانی: رفع شبهه و ابهام‌زدایی از مهم‌ترین اهداف همایش بین‌المللی حضرت ابوطالب(ع) است

جعفری فراهانی: رفع شبهه و ابهام‌زدایی از مهم‌ترین اهداف همایش بین‌المللی حضرت ابوطالب(ع) است

دبیر کمیته علمی همایش بین المللی حضرت ابوطالب(ع)؛ حامی پیامبر اعظم(ص) گفت: یکی از اهداف مهم این همایش ابهام زدایی و رفع شبهه از شخصیت ایشان و همچنین ارائه ای پاسخ هایی محکم و منطقی است.

حجت الاسلام «عباس جعفری فراهانی» با اشاره به کوتاهی های صورت گرفته در خصوص شخصیت و جایگاه حضرت ابوطالب(ع)، اظهار داشت: در بین شیعیان و پیروان اهل بیت(ع) شخصیت حضرت ابوطالب(ع) چندان مورد توجه قرار نگرفته و به عبارت دیگر متاسفانه اهمیت چندانی به جایگاه و نقش ایشان داده نشده است.

وی به اهداف برگزاری این همایش اشاره کرد و بیان داشت: یکی از اهداف همایش گردآوری مقالات و چاپ کتاب هایی است که خدمات و تلاش های ایشان برای حمایت از اسلام و پیامبر اکرم(ص) را به جامعه و به خصوص جوانان نشان دهیم.

حجت الاسلام جعفری فراهانی ابراز داشت: علاوه بر این دشمنان به خصوص ناصبی ها و وهابی ها نسبت به حضرت ابوطالب(ع) شبهات و ابهامات زیادی را مطرح می کنند و به همین علت یکی از اهداف این همایش ابهام زدایی و رفع شبهه از شخصیت ایشان و همچنین ارائه ی پاسخ هایی محکم و منطقی است.

وی ادامه داد: دستاوردها و آثار این همایش در بین اهل سنت به صورت های مختلف از کتاب گرفته تا کلیپ منتشر خواهد شد تا در دسترس تمامی مردم قرار بگیرد.

دبیر کمیته علمی همایش بین المللی حضرت ابوطالب(ع) تصریح کرد: فراخوان مقاله در محورهای تاریخ و سیره، کلام و عقاید، شعر و ادب و همچنین در خصوص کتاب ها و نویسندگانی که در مورد ایشان مطالبی را نوشته اند، تهیه و به مراکز علمی و حوزوی به خصوص مناطق مرزی اطلاع رسانی شده است.

وی افزود: تاکنون نیز دست کم 30 مقاله به دبیرخانه همایش ارسال شده که در کمیته علمی بررسی می شود.

حجت الاسلام جعفری فراهانی بیان داشت: به حول و قوه الهی این همایش اسفندماه سال جاری در 26 ماه رجب مصادف با سالروز رحلت ایشان به صورت بین المللی با حضور مهمانان داخلی و خارجی در قم برگزار خواهد شد.

وی به همکاری سایر مراکز در برگزاری این همایش اشاره و گفت: جامعة المصطفی(ص) العالمیة، مرکز مدیریت حوزه های علمیه، جامعه الزهراء(س)، دانشگاه بین المللی اهل بیت(ع)، سازمان اوقاف و امور خیریه، سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی از جمله مراکز و سازمان هایی هستند که در برگزاری این همایش مشارکت دارند.

به مناسبت 26 رجب المرجب؛ حضرت ابوطالب(ع)؛ حجت خدا و وصی پیامبران الهی

به مناسبت 26 رجب المرجب؛ حضرت ابوطالب(ع)؛ حجت خدا و وصی پیامبران الهی

روز بیست و ششم ماه رجب المرجب، بنا بر روایتی، سالروز وفات حضرت «ابوطالب عبدمناف بن عبدالمطلب» کفیل پیامبر اکرم(ص) و پدر امیرالمؤمنین علی(ع) است.

در این مناسبت، مقاله زیر در رابطه با این شخصیت بزرگ به خوانندگان ابنا تقدیم می گردد:

        

abu-taleb-rajab.jpg


                  
**   حضرت ابوطالب(ع)؛ حجت خدا و وصی پیامبران الهی   **


ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
◀️ به قلم: حسن طالبیان شریف
(دانش آموخته حوزه علمیه مشهد مقدس)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حضرت ابوطالب علیه‌السلام، پدر امیرالمومنین علی علیه‌السلام در زمان خود نه تنها سید بطحا، رئیس قبیله قریش و بزرگ مکه بود بلکه از شخصیتهای برجسته علمی و معنوی بزرگ به شمار می‌رفت.

از اکثم بن صیفی که از شخصیتهای علمی و معنوی بزرگ عرب در آن عصر بود پرسیدند: «شما این همه علم و حکمت، حلم، سیادت و ریاست را از که آموختی؟ پاسخ داد: از شاگردی و مجالست نزد حلیف حلم وادب، سید عرب و عجم حضرت ابوطالب بن عبدالمطلب.»

ابوطالب شخصیتب بین‌المللی داشت و با پادشاهان و سران بزرگ بلاد مختلف درارتباط بود.از جمله با نجاشی رفاقت و انسی داشت. هنگامی که مسلمانان در صدر اسلام در مکه در معرض خطر جانی و مالی شدید قرار داشته و زیر شکنجه مشرکین بودند به سرپرستی آقا زاده حضرت ابوطالب،جناب جعفر بن ابیطالب به حبشه مهاجرت نمودند و حضرت ابوطالب نیز سفارش آنها را به نجاشی نمود که آنها را در چتر حمایتی خویش قرار دهد.سفارش حضرت ابوطالب علیه‌السلام بسیار کارگشا بود. حضرت ابوطالب ضمن سفارش به نجاشی که در آن زمان بر دین مسیحیت بود، خبر داد که: حضرت محمد مانند حضرت موسی و حضرت عیسی پیامبر خداست و به ایشان ایمان بیاور. حضرت ابوطالب خطاب به نجاشی چنین سرود:

لیعلم خیار الناس ان محمدا نبی کموسی والمسیح ابن مریم / اتی بالهدی مثل الذی اتیا به فکل بامرالله یهدی و یعصم
وانکم تتلونه فی کتابکم بصدق حدیث لاحدیث المبرج / فلا تجعلو لله ندا واسلمو فان الطریق الحق لیس مظلم

یعنی: مردمان نیک می‌دانند که حضرت محمد مانند حضرت موسی و حضرت عیسی پیامبر خدا است و هر کدام به امر خدا مردم را هدایت می‌کنند و...» با اطلاعاتی که حضرت ابوطالب به نجاشی داد و توضیحاتی که جعفر بن ابیطالب درباره اسلام و پیامبر به نجاشی ارائه فرمود.نجاشی مسلمان شد و به پیامبر اسلام ایمان آورد.»

* آگاهی حضرت ابوطالب به کتب آسمانی پیامبران

حضرت ابوطالب علیه‌السلام به کتب آسمانی پیامبران مانند تورات و انجیل و....اشراف داشت و از حقایق این علوم مطلع بود.دانشمندان و علمای بزرگ یهود و مسیحیت و راهبان بزرگ آن روز نیز نام و آوازه و عظمت ایشان را می‌دانستند و مطلع بودند که ایشان عموی پیامبر اسلام و پدر امیرالمومنین علی علیه‌السلام وصی پیامبر اسلام می‌باشند. کاهنان بزرگ عرب نیز از این واقعه اطلاع داشتند و این حقیقت را به ایشان بیان می‌نمودند.در سفری که حضرت ابوطالب علیه‌السلام برای سفر تجاری به شام رفتند و پیامبر نیز دردوران کودکی یا نوجوانی همراه ایشان بود. عالم بزرگ مسیحیت، پیامبر را شناسایی نمود و به حضرت ابو طالب علیه‌السلام عرض کرد ایشان همان پیامبر آخرالزمان است.ایشان را از شام برگردان که اگر علمای مسیحی ایشان را شناسایی کنند به قتل می‌رسانند.

حضرت ابوطالب از طایفه بنی هاشم وقبیله قریش بود. پدر ایشان، حضرت عبدالمطلب در زمان خود حجت خدا و وصی انبیای الهی بود.ان بزرگوار از بهترین بندگان صالح خدا و از برترین عباد و زهاد وعلمای معنوی و از اولیا‌الله عصر خویش بود.

ایشان برشریعت حضرت ابراهیم علی نبینا و آله وعلیه‌السلام بود.ودر زمان خود بعد از پدر بزرگوارش جناب هاشم عبد مناف بزرگ مکه و رئیس قبیله قریش بود.و شریعت حضرت ابراهیم علیه‌السلام را در میان مردم حجاز و عربستان تبیین،تشریح و محافظت واجرا می‌نمود.مسائل شرعی مردم را پاسخگو بود.مردم را به توحید و یگانگی خدا و عبادت و پرستش او دعوت می‌نمود.ایشان در عمر خویش هرگز بت نپرستید.نه تنها ایشان بلکه پدرش جناب هاشم بن عبدمناف بلکه آبا و اجداد ایشان تا حضرت آدم علیه‌السلام نه تنها موحد و خدا پرست بودند.بلکه طبق روایات اهلبیت علیهم السلام اوصیا الهی بودند.

آبا و اجداد وجدات حضرت ابوطالب تا حضرت آدم علیه‌السلام همه طاهر وطاهره بودند و از هر گونه آلودگی معنوی مانند شرک و آلودگی گناه ومعصیت الهی مبرا بودند.

* حوادث بزرگ زمان جناب عبدالمطلب(ع)

در زمان ریاست حضرت عبدالمطلب، داستان حمله ابرهه به خانه کعبه پیش آمد. حضرت عبدالمطلب به مردم مکه فرمود از شهر خارج شوند وخود ایشان به نزد ابرهه رفت و فرمود: «شتران من گم گشته‌اند.آنها را به من برگردان». ابرهه گفت: من فکر کردم توشخص بزرگ عرب هستی و دانا. آمده‌ای برای وساطت وشفاعت که خانه کعبه را خراب نکنم واگر این در خواست را می‌نمودی اجابت می‌نمودم.حضرت عبدالمطلب فرمود: خیر! من صاحب شتران هستم و از آنها حفاظت می‌کنم وکعبه نیز صاحبی دارد که خودش از آن محافظت می‌نماید.حضرت عبدالمطلب شتران خویش را گرفت و از نزد ابرهه خارج شد.ابرهه قصد حمله به خانه کعبه نمود که عذاب الهی بر آنها نازل شد و سوره فیل در قرآن در همین رابطه نازل شده است.

حضرت عبدالمطلب در جوانی ازدواج نموده بود ولی فرزندی نداشت.نذر کرد که اگر خدا ده فرزند پسر به او عنایت کند یکی را در راه خدا قربانی کند و ظاهرا در شریعت حضرت ابراهیم علیه‌السلام این نذر جایز بود. وقتی خدا به ایشان 10 فرزند پسر عنایت فرمود:قصد نمود که به نذر خود عمل نماید.در میان فرزندانش قرعه زد و به نام جناب عبدالله در آمد. چند بار قرعه زد وبه نام عبدالله آمد وقصد نمود ایشان را ذبح نماید که با واسطه برخی افراد قرار شد بین ایشان وشتران قرعه بیاندازند. حضرت عبدالمطلب کار قرعه را ادامه داد تا به 100 شتر رسید وفدای جناب عبدالله نمود.و به این کیفیت جناب عبدالله، پدر پیامبر و برادر حضرت ابوطالب علیه‌السلام از قربانی شدن نجات یافت.

این حادثه هیچگاه از یاد برادران جناب عبدالله بالاخص حضرت ابوطالب علیه‌السلام فراموش نشد، حضرت رسول فرمودند: «انا ابن ذبیحین.» «من پسر دو ذبیح هستمِ. یکی حضرت اسماعیل ودیگری پدرم عبدالله. جناب عبدالمطلب به فرزندان خویش سفارش و وصیت نمود که تا می‌توانید از محمد(ص) حمایت کنید که به‌زودی شخص بزرگی خواهد شد و اینده درخشان خواهد داشت. او می‌دانست که حضرت محمد بن عبدالله همان پیامبر با عظمتی است که انبیا و اوصیا الهی به ایشان بشارت داده و منتظر قدوم مبارکش بوده‌اند. طبیعی است که جناب عبد المطلب به فرزندان و همسرانش که زمینه پذیرش این مطلب را داشتند این حقیقیت را بیان می‌نمود.از جمله همسرش فاطمه و فرزندانش جناب عبدالله.ابوطالب و زبیر و عباس.

* حضرت ابوطالب منتظر تولد پیامبر و وصی ایشان

ایشان امر ازدواج جناب عبدالله با آمنه بنت وهب را فراهم کرد. حاصل این ازدواج، تولد پیامبر اکرم(ص) بود. چشم همه به تولد این مولود مبارک روشن شد.حضرت عبدالمطلب بسیار خوشحال و خرسند بود که تولد پیامبر را درک کرده است.حضرت ابوطالب و همسرشان فاطمه بنت اسد نیز بسیار خوشحال بودند.چون همه منتظر قدوم بهترین پیامبر الهی بودند. شبی که پیامبر اکرم متولد شدند حضرت فاطمه بنت اسد در منزل آمنه بنت وهب بود.

حضرت عبدالمطلب که بر شریعت حضرت ابراهیم علیه‌السلام و در منطقه مکه و اطراف آن حجت خدا بود. حفاظت بر جان پیامبر را بر عهده داشت.و چون پدر پیامبر قبل از تولد ایشان رحلت نمود.حساسیت مطلب بیشتر شد ومسئولیتش نیز افزون گردید. آن بزرگوار پیامبر و مادرش آمنه بنت وهب را تحت حمایت خویش قرار داد و سر پرستی پیامبر را رسما عهددار شد. او همیشه مراقب حال ایشان بود.به نقلی پیامبر چند ماهه بود که مادر ایشان نیز در همان ایام رحلت نمود.و پیامبر از ناحیه پدر و مادر یتیم شدند.غربت و درد یتیمی بر پیامبر بسیار سخت و ناگوار بود.و حضرت عبدالمطلب و حضرت ابوطالب به این نکته واقف بودند و لذا سعی می‌نمودند که کوچکترین احساس ناراحتی برای پیامبری که سیدالانبیا والمرسلین است روی ندهد و کسی ایشان را اذیت ننماید. پیامبر 8 ساله بودند که حضرت عبدالمطلب بزرگ مکه و رئیس قریش و بزرگترین حامی پیامبر در سن 120 سالگی در مکه در گذشت.ِ.قبل از وفات، سفارش پیامبر را به فرزندان خود نمود و سرپرستی پیامبر را رسما به حضرت ابوطالب سپردند.

* پیامبر(ص) در خانه حضرت ابوطالب

حضرت ابوطالب با جناب عبدالله پدر پیامبر، از یک مادر بودند و به یکدیگر بسیار علاقه داشتند.جناب عبدالله در جوانی و 25 سالگی قبل از اینکه فرزند خود پیامبر اسلام را ببیند رحلت نمود و پس از مدت کوتاهی همسر ایشان جناب آمنه بنت وهب نیز رحلت نمود.حضرت ابوطالب که احساس می‌کرد برادرزاده‌اش تنها و غریب و یتیم است، بینهایت به ایشان اظهار علاقه می‌کرد که جای خالی پدر را احساس ننماید و حضرت فاطمه بنت اسد نیز سعی می‌نمود جای خالی مادر ایشان را حتی المقدور پر نماید که احساس فقدان مادر را کمتر نمایند. پیامبر که محبت پدر و مادر را احساس ننموده بود درخدمت عموی بزرگوار احساس امنیت و شادی و آرامش می‌نمود و قدری از ناآرامی فقدان والدین را فراموش می‌نمود. پیامبر آن دو بزرگوار را در حکم پدر و مادر خویش گرامی می‌داشت و نسبت به آنها اظهار محبت، ارادت و خضوع و خشوع داشت.

* ازدواج حضرت ابوطالب و حضرت فاطمه بنت اسد و فرزندان

حضرت ابوطالب علیه‌السلام در سن جوانی با دختر عموی بزرگوار خویش ازدواج نمود.با توجه به اینکه سن حضرت ابوطالب علیه‌السلام هنگام وفات 85 سال داشتند. بنا به نقل آیت‌الله شیخ محمد رضا طبسی رحمه‌الله علیه در کتاب «منیه الراغب فی ایمان ابی طالب» تصریح فرموده است که ایشان 35 سال از پیامبر اسلام بزرگتر بودند بنابراین 10 سال از جناب عبدالله پدر پیامبر بزرگتر بودند و به هنگام ازدواج با حضرت فاطمه بنت اسد 35 سال سن داشتند.

حاصل ازدواج حضرت ابوطالب با حضرت فاطمه بنت اسد 6 فرزند شد، 4 فرزند پسر و دو فرزند دختر.فرزندان پسری حضرت ابوطالب علیه‌السلام به ترتیب سن عبارتند از طالب، عقیل، جعفر و حضرت علی علیه‌السلام که اختلاف سن هر کدام با فرزند بعدی 10 سال بوده است. طالب، هم سن پیامبر بود. عقیل 10 سال کوچکتر از پیامبر بود، جعفر 20 سال از پیامبر کوچکتر بود و حضرت علی علیه‌السلام 30 سال کوچکتر بودند.نام دو دختر حضرت ابوطالب علیه‌السلام نیز یکی فاخته که به‌ام هانی معروف بود و با ابووهب هبیره بن عمرو مخزومی ازدواج کرد و یکی از اولاد ایشان جعده بن هبیره بود. او از افراد شجاع و از ارادتمندان و شیعیان خالص امیرالمومنین بود و در زمان حکومت امیرالمومنین علیه‌السلام از طرف ایشان در خراسان حکومت داشت.دختر دیگر حضرت ابوطالب علیه‌السلام جمانه نام داشت که همسر سفیان بن الحارث بن عبدالمطلب بود. نام اصلی حضرت ابوطالب، عمران بود و به خاطر اینکه پسر بزرگ ایشان، طالب، نام داشت کنیه ایشان، ابو طالب، شد و این کنیه چنان شهرت یافت که بر نام اصلی ایشان نیز غلبه یافت.

* حضرت ابوطالب و تربیت فرزندان

با توجه به آنکه حضرت ابوطالب و حضرت فاطمه بنت اسد هردو بزرگوار بر شریعت حضرت ابراهیم علیه‌‌السلام بودند و حضرت ابوطالب بعد از حضرت عبدالمطلب حجت خدا بودند، فرزندان خود را به شریعت حضرت ابراهیم تربیت علمی و معنوی نمودند.و با آداب وسنن دینی پرورش دادند. ادب واخلاق آنها بر گرفته از حضرت ابوطالب بود که دارای چهره‌ای زیبا وبدنی قوی، سالم وتنومند بودند.

شهامت، شجاعت، هیبت و مکارم اخلاق از ویژگیهای حضرت ابو طالب علیه‌السلام بود.همانند این صفات در همسرش حضرت فاطمه بنت اسد بود. بنابراین حاصل ازدواج، فرزندان قوی وتنومند بود که تحت تربیت علمی ومعنوی پدر و مادری موحد و خداپرست، افرادی مودب، خلیق، متواضع، خوش طبع،مهربان وصمیمی بودند و تمام فرزندان نیز خداپرست و موحد بودند.

هنگامی که پیامبر در 40 سالگی نبوت و رسالت خود را از غار حرا آغاز نمودند، امیرالمومنین علی علیه‌السلام اولین کسی بودند که از نبوت و رسالت پیامبر مطلع شدند و به ایشان ایمان آورده واظهار اسلام نمودند.

روزی حضرت ابوطالب دیدند که پیامبر اسلام درحال خواندن نماز هستند و حضرت خدیجه به تنهایی پشت سر ایشان نماز می‌خواند.ایشان به جناب جعفر فرمودند: برو بال پسر عمویت را کامل کن و در نماز به ایشان اقتدا کن و ایشان تبعیت نمود. این داستان نشان از ایمان حضرت ابوطالب به پیامبر دارد و هم نشان از ایمان جعفر به آنحضرت دارد.در همان ایام باز یک روز که جناب عقیل فرزند ایشان همراه آن بزرگوار بود. حضرت ابوطالب به جناب عقیل فرمودند که بال پسر عمویت را کامل کن و ایشان نیز مانند جعفر در نماز به ایشان اقتدا نمود که این نیز حکایت از ایمان جناب عقیل به پیامبر دارد.شواهد و قراین حکایت از آن دارد که دو دختر حضرت ابوطالب نیز در همان ابتدای اسلام ایمان به پیامبر آوردند.به نقلی پیامبر در منزل‌ام هانی دختر حضرت ابوطالب علیه‌السلام بودند که همان شب معراج پیامبر از مکه به مسجد‌الاقصی و از آنجا به آسمانها رخ داد.

در میان برادران و خواهران حضرت ابوطالب برخی دوران نبوت وپیامبری حضرت رسول صلی‌الله علیه و آله را درک نکردند. از برادرانی که زمان بعثت رسول‌الله صلی‌الله علیه وآله را درک کرد «ابولهب» بود که نه تنها نبوت ایشان را نپذیرفت بلکه با ایشان مخالف و معاند بود و علنا با ایشان دشمنی و کارشکنی می‌نمود. ام جمیل همسر او که خواهر ابوسفیان بود نیز با او در دشمنی با پیامبر همکاری و مشارکت می‌نمود تا آنجا که سوره‌ای در قرآن در مذمت ابولهب و همسرش نازل گردید: تبت یدا ابی‌لهب و تب...»

حضرت ابوطالب علیه‌السلام به دو برادر خود که زمینه پذیرش اسلام را داشتند در همان ابتدای اسلام سفارش به مسلمان شدن و حمایت از پیامبر را نمودند.این دو برادر عبارت بودند از: حمزه و عباس، شعری از حضرت ابوطالب نقل است که فرمود:


اوصی بنصرالنبی الخیراربعه / علیا ابنی و شیخ القوم عباسا
وحمزه الاسد الحامی حقیقته / و جعفرا ان تذودو دونه الباسا
کونوا فدائا لکم امی و ما ولدت / فی نصر احمد دون الناس اتراسا


معنای فارسی شعر اجمالا این است که: دو فرزند خود علی علیه‌السلام و جعفر و همچنین دو برادر خود عباس و حمزه را به پذیرش اسلام و به حمایت از پیامبر تشویق نموده و فرمود جانم فدای شما از حمایت پیامبر دریغ نورزید.

حضرت حمزه در همان اوایل اسلام مسلمان شد و در جنگ احد به شهادت رسید و لقب "سیدالشهداء" گرفت. دیگری عباس بن عبدالمطلب است که طبق قراین و شواهد از اولین کسانی بود که مسلمان شد و نبوت پیامبر را تایید نمود هر چند علنا در میان مشرکین و کفار، ایمان و اسلام خود را ظاهر نمی‌نمود تا بتواند بهتر به اسلام و مسلمین خدمت کند.ایشان نماینده مخفی و دیده بان پیامبر در میان مشرکین وکفار مکه بود که گزارش توطئه‌های ایشان علیه پیامبر را مخفیانه گزارش می‌داد. چند بار از پیامبر درخواست نمود از مکه به مدینه هجرت نموده واسلام خود را علنی ابراز نماید که پیامبر به ایشان اجازه نفرمودند.تا در جریان جنگ بدر مشرکین او را مجبور به شرکت در جنگ علیه پیامبر و مسلمین نمودند.ایشان و عقیل و برخی از بنی هاشم اجبارا و از روی اکراه دراین جنگ شرکت نمودند و پیامبر فرمودند: کسی عباس و عقیل و بنی هاشم را نکشد که با اکراه و اجبار ایشان را در جنگ وارد نموده‌اند. در جنگ بدر ایشان در حضور پیامبر علناً اظهار اسلام نمودند.

* صراحت اهل‌بیت علیه اسلام به اسلام حضرت ابوطالب

از مدارک و مستنداتی که می‌توان بر اسلام حضرت ابوطالب علیه‌السلام به آن استناد کرد،فرمایشات متعدد اهلبیت علیهم السلام است که بر اسلام و ایمان حضرت ابوطالب علیه‌السلام صراحت دارد. امام صادق علیه‌السلام به این شعر حضرت ابوطالب علیه‌السلام درباره پیامبر بر اسلام و ایمان ایشان استشهاد می‌فرمایند که حضرت ابوطالب می‌فرماید:



الم تعلمو انا وجدنا محمد / نبیا کموسی خط فی اول الکتب


یعنی: آیا نمی‌دانید که ما محمد را پیامبری مانند موسی می‌دانیم که در کتابهای آسمانی نام ایشان نوشته شده است.

* ازدواج پیامبر و نقش حضرت ابوطالب علیه‌السلام

پیامبر اسلام در منزل حضرت ابوطالب علیه‌السلام رشد و پرورش یافتند. در نوجوانی به همراه آن بزرگوار به سفر تجاری شام رفتند.در سن 25 سالگی و سنین جوانی بودند که حضرت ابوطالب علیه‌السلام به فکر ازدواج ایشان افتاد.برای اینکار زمینه یک سفر تجاری پر سود و منفعت را برای ایشان فراهم کرد. ابتدا با حضرت خدیجه سلام‌الله علیها صحبت نموده و به عنوان یک معامله مضاربه از ایشان سرمایه تجاری برای پیامبر گرفت و حضرت به این سفر تجاری رفتند وبا منفعت فراوان اقتصادی به مکه بازگشتند. حضرت خدیجه سلام‌الله علیها که می‌دانست ایشان به تمام خوبیها آراسته است متمایل به ازدواج با ایشان بود.حضرت ابوطالب علیه‌السلام نیز او را از هر جهت شایسته همسری پیامبر می‌دانست وعلاقه پیامبر را به ایشان مطلع شد.از طرف پیامبر به خواستگاری حضرت خدیجه رفته و پس از موافقت، عقد ازدواج این دو بزرگوار را جاری نمودند.

* بعثت پیامبر و حمایت حضرت ابوطالب از ایشان

حضرت ابوطالب علیه‌السلام که یقین داشت ایشان پیامبر بزرگوار الهی است از همان ابتدا به ایشان ایمان آورد ولیکن ایمان خود را در حضور مشرکین مخفی نمود تا بتواند دربرابر آنها از پیامبر دفاع نماید. ایشان با تمام قدرت از نبوت و رسالت رسول گرامی اسلام حمایت نمود و در این راه از خرج مال، تقدیم جان، آبرو و.....نیز دریغ نمی‌ورزید.

بارها مشرکین مکه قصد کشتن پیامبر را داشتند واز حضرت ابوطالب در خواست نمودند که ایشان را باید به ما تحویل بدهید تا به قتل برسانیم. ولی حضرت پاسخ منفی می‌داد تا آنجا که مشرکین قصد نمودند پنهانی حضرت را به قتل برسانند. لذا حضرت ابوطالب علیه‌السلام با تمام بنی هاشم در شعب ابوطالب پناه گرفتند و 3 سال را در کمال سختی ومحدودیت سپری نمودند.

حضرت ابوطالب احتیاطات امنیتی را برای حفظ جان پیامبر انجام می‌دادند و جای پیامبر را تغییر می‌دادند.حتی به فرزند خود امیرالمومنین علی علیه‌السلام می‌فرمود: شما جای پیامبر بخواب تا جان پیامبر محفوظ بماند و بسیار این حالات اتفاق می‌افتاد. پس از مدتی محاصره شعب ابی طالب به اتمام رسید وبنی هاشم از محاصره آزاد شدند. مدتی نگذشت که حضرت ابو طالب علیه‌السلام رحلت نمود.

* نظر ابن ابی الحدید از دانشمندان اهل سنت درباره حضرت ابوطالب

ابن ابی الحدید دانشمند بزرگ اهل سنت معتزلی می‌گوید:



و لو لا ابو طالب و ابنه لما مثل الدین شخصا فقاما

فذاک بمکه اوی و حامی و هذا بیثرب جس الحماما


یعنی: اگر حضرت ابوطالب علیه‌السلام و فرزند ایشان امیرالمومنین علیه‌السلام نبود، دین اسلام قوام پیدا نمی‌نمود. حضرت ابوطالب علیه‌السلام در مکه تا پایان عمرش از پیامبر دفاع کرد و امیرالمومنین علی علیه‌السلام در مدینه تا پایان عمر پیامبر اسلام از ایشان دفاع نمود.

* وفات حضرت ابوطالب علیه‌السلام

در روز 26 رجب سال دهم بعثت - 3 سال قبل از هجرت پیامبر اکرم(ص) به مدینه - حضرت ابوطالب علیه‌السلام رحلت نمود. بنا به فرمایش پیامبر، ایشان را غسل، حنوط و کفن نمودندو پس از نماز بر بدن آن ولی خدا در قبرستان حجون مکه به خاک سپردند. پیامبر که از وفات ایشان بسیار متاثر و محزون بودند ودر مراسم تشییع جنازه ودفن ایشان حاضر بودند و خطاب به عموی بزرگوار خود فرمودند: درکودکی از من محافظت نمودی و در بزرگسالی از من حمایت نمودی و...

به قولی 3 روز و به قولی 35 روز بعد از رحلت ایشان وفات حضرت ‌ام المومنین حضرت خدیجه کبری سلام‌الله علیها واقع شد. پیامبر اکرم(ص) از رحلت این دو بزرگوار بسیار محزون و غمگین گردیدند و کمتر از منزل خارج می‌شدند و لذا این این سال را "عام الحزن" نامیدند. با وفات حضرت ابوطالب علیه‌السلام که مدافع پیامبر بود، مشرکین مکه بر فشارهای خود بر پیامبر افزودند. پیامبر فرمودند: تا موقعی که حضرت ابوطالب علیه‌السلام زنده بود و از من حمایت می‌کرد مشرکین از ایشان می‌ترسیدند و بعد از وفات ایشان بر فشارها واذیت من افزودند. آنگاه از جانب خدا دستور آمد که شهر مکه را ترک نما که حمایت‌کننده شما حضرت ابوطالب علیه‌السلام به رحمت خدا رفت.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

منابع:
1- منتهی الآمال؛ مرحوم علامه حاج شیخ عباس قمی رحمت‌الله علیه؛ باب اول (زندگانی پیامبر اسلام).
2- منیة الراغب فی ایمان ابی طالب؛ آیت‌الله شیخ محمدرضا طبسی (که این کتاب را حجت‌الاسلام والمسلمین محمد محمدی اشتهاردی به نام به زبان فارسی «ابوطالب یگانه مدافع اسلام، مومن قریش» ترجمه و منتشر نمود).
3- حیات القلوب؛ علامه مجلسی رحمت‌الله علیه؛ جلد دوم (زندگانی اختصاصی پیامبر اسلام).
4- بحار الانوار؛ علامه مجلسی، جلد 36 (زندگانی امیرالمومنین علیه‌السلام).

آیت الله اراکی: اگر حمایت‌های حضرت ابوطالب(ع) نبود، اسلام در مكه رشد نمی‌کرد

آیت الله اراکی: اگر حمایت‌های حضرت ابوطالب(ع) نبود، اسلام در مكه رشد نمی‌کرد

Saturday, 18 اسفند 1397

اعضای شورای علمی همایش حضرت ابوطالب(ع) با آیت الله «محسن اراكی» عضو شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) و دبیرکل مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی دیدار و گفتگو کردند.

در راستای دیدارهای اعضای شورای علمی "همایش بین المللی حضرت ابوطالب(ره)؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" با مراجع معظم تقلید و شخصیت‌های علمی، دیدار برخی از اعضای شورای علمی همایش با آیت الله محسن اراكی عضو شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) و دبیركل مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی روز دوشنبه 13 اسفند 1397 برگزار شد.

در این دیدار حجج اسلام آقایان دكتر «ایمانی مقدم» معاون امور فرهنگی مجمع جهانی اهل بیت(ع)، «صباحی کاشانی» رییس مؤسسه تحقیقات و نشر حضرت ابوطالب(ع) و عضو شورای علمی همایش ابوطالب(ع)، «سید منذر حکیم» رییس پژوهشکده الذریة النبویة و عضو شورای علمی همایش ابوطالب(ع)، «سید محمدرضا آل ایوب» رئیس اداره پژوهش مجمع جهانی اهل بیت(ع)، «جعفری فراهانی» دبیر شورای علمی همایش ابوطالب(ع) و دبیر شورای كتاب مجمع جهانی اهل بیت(ع) و آقای «کریمیان راد» نماینده مركز بین الملل حوزه حضور داشتند.

11e664f7b7b98417911bed42051990b9_909.jpg


آیت الله اراكی در این دیدار اظهار داشت: كار برای حضرت ابوطالب(ع) به عنوان شیخ الأبطح و پدر امیرالمؤمنین(ع) بسیار مهم و با ارزش است. البته مهمتر این است كه بتوانیم نقش آن حضرت را در ترویج و گسترش دعوت پیامبر اکرم(ص) و اسلام به خوبی نشان بدهیم.

وی افزود: با سلطه و سیطره‌ای كه مخالفان رسول خدا(ص) در مكه داشتند، حضور جناب ابوطالب(ع) در صحنه و سرپرستی پیامبر(ص) در دوران كودكی، نوجوانی و جوانی تا بعثت و بعد از بعثت و داستان شعب ابی طالب بسیار قابل توجه و ارزشمند است به طوری كه شاید بتوانیم بگوئیم اگر حمایت‌های ایشان نبود، اسلام نمی‌توانست در مكه رشد كند. تا سال دهم بعثت كه ابوطالب(ص) زنده بود دشمنی‌های قریش با پیامبر اكرم (ص) كمتر بود ولی بعد از فوت ایشان، دشمنان تصمیم به قتل پیامبر(ص) گرفتند و داستان هجرت پیش آمد.

عضو شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) درباره شبهه ایمان حضرت ابوطالب(ع) اظهار داشت: اینكه گفته می‌شود حضرت ابوطالب(ع) ایمان نداشته و شهادتین را نگفته، عمدتاً روی موضوع تقیه است كه موضوع باید شكافته شود. در واقع تقیه سپر و ابزار مقاومت و مبارزه است كه آیات قرآن بر آن دلالت دارد. از طرف دیگر دشمنی قریش و لجاجت و خیره سری آنها در قرآن مطرح شده است. در نتیجه جنگ‌ها و مبارزه ها كردند تا اسلام را خفه كنند و جلو رشد و گسترش آن را بگیرند كه با لطف و اراده الهی در اثر تلاش و مقاومت مسلمانان موفق نشدند. در دوره بنی امیه هم كه می‌دانیم قبیله خبیث اُموی چه خباثت‌ها كردند و یكی از مباحثی كه تلاش كردند به مردم و مسلمانان تلقین كنند موضوع عدم اسلام و ایمان حضرت ابوطالب(ع) بود كه متأسفانه در منابع تفسیری و حدیثی و تاریخی تا الان باقی مانده است.

4a32ec28b95505231a376784054aeb18_631.jpg


وی افزود: یک نكته همین است كه منابع تاریخی و حدیثی بررسی شود و جریان دشمنی قریش و قبیله بنی امیه با بنی هاشم تبیین و تشریح و برای عموم مردم منتشر شود. در منابع اهل سنت بحثی با عنوان جریر و فررزدق درست كردند كه نشان از دشمنی و درگیری بنی هاشم و بنی امیه است.

آیت الله اراکی با بیان اینکه از بحث شعر و ادب نباید غفلت شود، در بیان پیشنهادی به دست اندرکاران همایش گفت: از فرصت این همایش می‌بایست برای خیزش و تحول در حوزه علمیه استفاده شود و علمای حوزه و اساتید و محققین با توجه به موضوع حضرت ابوطالب(ره) در كنار مباحث دیگر، روشنگری كنند و تأثیرات آن بعد از برگزاری همایش احساس شود مانند كنگره مرحوم شیخ انصاری(ره) و مرحوم شیخ مفید(ره) كه ماندگار شدند.

در ابتدای این دیدار، حجت الاسلام «عباس جعفری فراهانی» دبیر شورای علمی همایش ابوطالب(ع)، از فعالیت‌ها و اقدامات صورت گرفته گزارش مختصری ارائه کرد.

وی گفت:  پس از تصویب برگزاری این همایش در شورای عالی، اقدامات اولیه مانند دعوت از نمایندگان مؤسسات و مراكز فرهنگی و تبلیغی صورت پذیرفت و مسئولان هم نمایندگان خود را معرفی کردند.

 

80aa697a8391de9f555a02d174220e5a_479.jpg


وی افزود: جلسات شورای علمی با حضور اعضای محترم تشكیل و عناوین و محورهای فراخوان تصویب و پوستر و بروشور فراخوان به زبان‌ فارسی، عربی و انگلیسی منتشر و توزیع گردید. دیدار با مراجع معظم تقلید حضرات آیات علوی گرگانی، صافی گلپایگانی، نوری همدانی، مكارم شیرازی و حجت الاسلام والمسلمین شهرستانی، نماینده آیت الله العظمی سیستانی هم انجام شد كه این بزرگواران از برگزاری همایش حمایت کردند. تا كنون تعدادی كتاب، (حدود 20 عنوان) توسط حجت الاسلام والمسلمین صباحی كاشانی ـ كه ابتكار اولیه برگزاری این همایش هم از سوی ایشان به مجمع داده شد ـ ارائه شده و در دست بررسی و ارزیابی می باشند. همچنین تعدادی مقاله و چكیده مقاله (حدود 20 مورد) هم به دبیرخانه همایش رسیده است.

حجت الاسلام «صباحی كاشانی» عضو شورای علمی همایش ابوطالب(ع) نیز اظهار داشت: از چندین سال قبل كه مؤسسه حضرت ابوطالب(ع) را راه اندازی كردم، شروع به شناسایی منابع مختلف در موضوع حضرت ابوطالب(ع) شدم. دلیل عمده تلاش بنده در این زمینه هم احساس ضعف اطلاعات روحانیون مبلّغ حج بود. با این جمع‌بندی من از مظلومیت حضرت ابوطالب(ع) بود كه كار را شروع كردم.‌

وی ادامه داد: تلاش علمای شیعه درباره جناب ابوطالب(ره) تا مرحوم علامه امینی(ره) قابل تقدیر است و نویسندگان اهل سنت هم كارهایی كرده اند كه ما كتاب‌های اهل سنت را در مؤسسه جمع آوری و شروع به بررسی و تحقیق آنها كرده ایم و بعضاً منتشر هم شده اند.

430277f5aefa597d1b383e6ec7156fa0_821.jpg


رییس مؤسسه تحقیقات و نشر حضرت ابوطالب(ع) در پایان گفت: برای معرفی شخصیت حضرت ابوطالب(ع) جزواتی در قطع پالتویی آماده و منتشر كرده ایم و با پذیرش برگزاری همایش بین المللی حضرت ابوطالب(ع) از سوی مجمع و حمایت‌های مراجع معظم تقلید و حاج آقا اختری، امیدواریم بتوانیم وظیفه خودمان را در حد توان انجام دهیم.

برای مشاهده تصاویر بیشتری از دیدار اعضای شورای علمی همایش بین المللی حضرت ابوطالب(ع) با آیت الله اراکی، ایـنجا را کلیک کنید.

شایان ذكر است "همایش بین المللی حضـرت ابـوطالب(ع) ؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" به همت "مجمع جهانی اهل بيت(ع)" و با همکاری "آستان مقدس حسینی"، "مؤسسه تحقیقات و نشر حضرت ابوطالب(ع)"، "مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی"، "پژوهشگاه علوم و فرهنگ دفتر تبلیغات اسلامی"، "جامعة المصطفی(ص) العالمیة"، "مرکز آموزش زبان حوزه های علمیه"، "دانشگاه بین المللی اهل بیت(ع)"، "مؤسسه فرهنگی میراث نبوت"، "جامعة الزهراء(س)"، "پژوهشکده الذریة النبویة"، "مؤسسه فرهنگی مذهبی قاسم بن الحسن(ع)"، "مؤسسه فرهنگی هنری ابناءالرسول(ص)" و تعدادی از نهادهای دينی و فرهنگی ديگر برگزار خواهد شد.

"کنگره سراسری شعر حضرت ابوطالب(ع)" نیز از برنامه های جانبی این همایش خواهد بود.

دومین پیش نشست همایش حضرت ابوطالب(ع) برگزار می شود/ دو کارگاه در جامعة الزهراء(س)

دومین پیش نشست همایش حضرت ابوطالب(ع) برگزار می شود/ دو کارگاه در جامعة الزهراء(س)

دومین پیش نشست "همایش بین المللی حضـرت ابـوطالب(ع) ؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" با برگزاری دوکارگاه در جامعة الزهراء(س) برگزار می شود.

این دو کارگاه روز پنجشنبه 16 اسفند 1397 از ساعت 8 صبح تا 12 در پژوهشگاه حضرت معصومه علیهاالسلام این جامعه در قم تشکیل می‌شود.
      

* کارگاه موضوع‌شناسی تخصصی همایش حضرت ابوطالب علیه‌السلام

در ابتدا، کارگاه "موضوع‌شناسی تخصصی همایش حضرت ابوطالب علیه‌السلام" با ارائه حجت‌الاسلام‌ والمسلمین «محمدحسن شفیعی شاهرودی» برگزار می شود.

زمان برگزاری این کارگاه از ساعت ۸ تا ۱۰ خواهد بود.

               

pish-neshast1.jpg



* کارگاه مهارت افزایی مقاله نویسی همایش حضرت ابوطالب(ع)

سپس کارگاه مهارت افزایی مقاله نویسی همایش حضرت ابوطالب(ع) برگزار می شود.

خانم «صغری فهیمی» در این کارگاه به ارائه بحث خواهد پرداخت و زمان برگزاری آن از ساعت 10 تا 12 خواهد بود.
         

* نشانی محل برگزاری

قـم، خیابان بوعلی سینا، جامعة الزهراء(س)، پژوهشکده حضرت معصومه(س)، طبقه سوم.

 

pish-neshast.jpg



شايان ذكر است "همایش بین المللی حضـرت ابـوطالب(ع) ؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" به همت "مجمع جهانی اهل بيت(ع)" و با همکاری "آستان مقدس حسینی"، "مؤسسه تحقیقات و نشر حضرت ابوطالب(ع)"، "مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی"، "پژوهشگاه علوم و فرهنگ دفتر تبلیغات اسلامی"، "جامعة المصطفی(ص) العالمیة"، "مرکز آموزش زبان حوزه های علمیه"، "دانشگاه بین المللی اهل بیت(ع)"، "مؤسسه فرهنگی میراث نبوت"، "جامعة الزهراء(س)"، "پژوهشکده الذریة النبویة"، "مؤسسه فرهنگی مذهبی قاسم بن الحسن(ع)"، "مؤسسه فرهنگی هنری ابناءالرسول(ص)" و تعدادی از نهادهای دينی و فرهنگی ديگر برگزار خواهد شد.

"کنگره سراسری شعر حضرت ابوطالب(ع)" نیز از برنامه های جانبی این همایش خواهد بود.

گزارش تصویری؛ دیدار شورای علمی

گزارش تصویری؛ دیدار شورای علمی "همایش بین‌المللی حضرت ابوطالب(ع)" با آیت الله محسن اراکی

عضای شورای علمی "همایش بین‌المللی حضرت ابوطالب(ع) ؛ حامی پیامبر اعظم(ص)" با آیت الله «محسن اراکی» عضو شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع) و دبیرکل مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی دیدار و گفتگو کردند. در این دیدار که پیش از ظهر امروز دوشنبه 13 اسفند 1397 برگزار شد، اعضای شورای علمی همایش بین‌المللی حضرت ابوطالب(ع) گزارشی از اهداف و فراخوان این همایش ارائه دادند.

[12 3 4  >>  

تماس با ما

موضوع
ایمیل
متن نامه
7*1=? کد امنیتی